tumba

ot 1. ayn. Tumbochka.

Gulni tumba ustidagi sopol guldonga solib qoʻyib, Usmonning bosh tarafiga ogʻir choʻkdi. — Sharq yulduzi

2. Gʻoʻlaga oʻxshash narsa; kursi, ustuncha.

[Toʻla] Vagon orqasiga yugurib oʻtdi-yu, lip etib tumbaga chiqib oldi. Tramvayning yurib ketayotganidan ham, tumbaga osilib yurish xavfli ekanidan ham qoʻrqmadi. — M. Ismoiliy, Bizning roman