toʻziq
тўзиқtoʻziq
ot 1. Har yon sochilgan, toʻzigan holatli, holdagi.
Toʻziq xas-xushlarni supurib, bir yerga toʻplamoq.
Bari bir, rahbar ogʻizga yaqin boʻladi. Qancha kamtar boʻlsang ham, koʻpning ogʻzida boʻlasan. Katta boʻldingmi, tuprogʻing toʻziq boʻladi, azizim. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
2. koʻchma Sochiq, sochilgan, boʻlingan; parishon.
Uning xayoli toʻziq.
3. Betartib yoyilgan, toʻzigan, toʻzgʻoq, paxmoq.
Qiz tol tagidan chiqib yugurgancha, oʻzini suvga otdi. Nizomjon uning orqasidan oppoq boldirlarini savalagan toʻziq sochlarini koʻrib qoldi. — S. Ahmad, Ufq
4. Eskirgan, titilib ketgan.
Hujraning burchagida Shoqosimning uvada choponi, toʻziq koʻrpa-yostigʻi uyilgan. — Oybek, Tanlangan asarlar
Gulnor koʻcha eshigidan hovlisiga kirarkan shipi, devorlari toʻziq ayvonga paranjisini otdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
toʻziq
a dishevelled, tousled, tattered (kitob, kiyim haqida)
TOʻZIQ
1. hár tárepke shashılg‘an, uypa-juypa, árretárre
2. awıs. taralg‘an, tarqalg‘an
3. tozıq, tozg‘an