тўзиқ
toʻziqтўзиқ
от 1. Ҳар ён сочилган, тўзиган ҳолатли, ҳолдаги.
Тўзиқ хас-хушларни супуриб, бир ерга тўпламоқ.
Бари бир, раҳбар оғизга яқин бўлади. Қанча камтар бўлсанг ҳам, кўпнинг оғзида бўласан. Катта бўлдингми, тупроғинг тўзиқ бўлади, азизим. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
2. кўчма Сочиқ, сочилган, бўлинган; паришон.
Унинг хаёли тўзиқ.
3. Бетартиб ёйилган, тўзиган, тўзғоқ, пахмоқ.
Қиз тол тагидан чиқиб югурганча, ўзини сувга отди. Низомжон унинг орқасидан оппоқ болдирларини савалаган тўзиқ сочларини кўриб қолди. — С. Аҳмад, Уфқ
4. Эскирган, титилиб кетган.
Ҳужранинг бурчагида Шоқосимнинг увада чопони, тўзиқ кўрпа-ёстиғи уйилган. — Ойбек, Танланган асарлар
Гулнор кўча эшигидан ҳовлисига кираркан шипи, деворлари тўзиқ айвонга паранжисини отди. — Ойбек, Танланган асарлар
тўзиқ
а dishevelled, tousled, tattered (kitob, kiyim haqida)
ТЎЗИҚ
1. hár tárepke shashılg‘an, uypa-juypa, árretárre
2. авıс. taralg‘an, tarqalg‘an
3. tozıq, tozg‘an