tovushsiz
товушсизtovushsiz
sft. 1. kam qoʻll. ayn. Ovozsiz.
Tovushsiz kino.
2. Tovush chiqarmay.
Qalin qor bilan qoplangan qabrga boshini qoʻyib, Yoʻlchi tovushsiz, lekin butun oʻgʻillik muhabbati bilan uzoq yigʻlagan edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
3. fiz. Tovush hosil qilmaydigan.
Tovushsiz toʻlqinlar.
TOVUSHSIZ
dawıssız, dawısı joq, únsiz, dıbısı joq