тўсқинчи

от 1. Ёʻл тўсувчи; ёʻлтўсар, қароқчи.

2. Умуман, тўсқинлик, қаршилик қилувчи.

Меҳнат қўли-ла ҳадсиз Ер сийнаси кулди. Тўсқинчи, ғаним, душман Ёʻқлиққа сурилди. — Ғайратий

разбойник, грабитель

н robber brigand

1. tosıwshı, jol tosıwshı, qaraqshı

2. qarsılıq etiwshi

Räuber m

• тўсқинчилар гуруҳи Räuberbande f