тўшамоқ

фл. 1. Тўшама солмоқ, босмоқ, ётқизмоқ, тўшама билан қопламоқ.

Кўчага тош тўшамоқ. Ботқоқ ёʻлга шох тўшамоқ.

Адёлга газета тўшаб, мастава ичишди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Очил билан Мадумар ертўла кавлашни буюришди, ерга хашак тўшашди. — А. Мухтор, Чинор

2. Солмоқ, ёзмоқ (ўрин, палос ва шу кабиларни).

Умри хола қизи билан менга ўрин тўшаб берди. — Ғайратий, Узоқдаги ёр

Бозоров магазин рўпарасига, ариқ бўйидаги сурига қизил гилам, иккита кўрпача тўшаб, тўртта пар ёстиқ ташлаб қўйибди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Ойдинда у [жувон] ўзига супа ўртасига ўрин тўшаётганини кўриб турибман. — С. Аҳмад, Таъзим

3. кўчма Бирор нарсани шундай тўшамаларга нисбатлаб ифодалайди.

Қор бўрони ер юзига бир ярим қарич оппоқ қор тўшаб ўз ишини тугатди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Нишаб бўлиб борган ва охири осмон билан туташган Навоий кўчасига кун ботишдаги иморатлар узун соя тўшаб турарди — П. Қодиров, Уч илдиз

Шу кўзлар юлдуздай абадий кулсин, Баҳор ёʻлларингга тўшасин чечак. — Зулфия