toʻshak

ot 1. Jun, paxta singari yumshoq narsa solib tikib tayyorlangan, yotish, oʻtirish uchun toʻshaladigan buyum, anjom.

Par toʻshak. Jun toʻshak. Duxoba jildli toʻshak. Oʻz uyim —oʻlan toʻshagim. — Matal

Dilshod tokcha yonidagi toʻshakka oʻtirdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Toʻy uchun yangi koʻrpalar qoplamoqchi boʻladilar, par toʻshaklar olmoqchi boʻladilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Yotish uchun solingan oʻrin; ost va ustga tashlanadigan (solinadigan) narsa.

Chala yechinib, yupqa toʻshakka kirdim. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

Top uyni toʻldirgan ahil, tinch uy-qu ogʻushidan hammalari bir zumda, goʻyo toʻshakni olov qamraganday sakrab turdilar. — Oybek, Quyosh qoraymas

Zuhra begim olti yildan beri toʻshakda yolgʻiz yotadi. Uning gulday umri bevalikda soʻlib boryapti. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

3. shv. Koʻrpacha, poyandoz.