тортқиламоқ

фл. 1. Ҳадеб тортавермоқ; тартибсиз равишда ҳар томонга тортмоқ, тортиб-тортиб қўймоқ, ҳар томонга тортиб тўзғитмоқ.

Этагидан тортқиламоқ.

Исфандиёр Авазнинг ёқасидан тортқилаб, ҳамон бақирарди. — С. Сиёев, Ёруғлик

Хотин бир қўллаб унинг билагидан тортқилар, иккинчи қўли билан юзига сув сепарди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

2. Талаб, ҳар томонга тортиб олиб кетмоқ, ўзиники қилиш учун ҳаракат қилмоқ.

Адолат қопчиғини очди. Унда ангишвонадан тортиб ип, ипакларгача бор эди. Қизлар ўз буюмларини таниб, уни бир бошдан тортқилай бошладилар. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Нафс балосига учраган айрим шофёрлар кондукторлар билан тушган пуллардан тортқилаш билан овора. — Муштум

Шу камбағал қариндошни тортқиламасдан тинч қўйинглар. Умид билан шу ерда юрипти, шу ерда қолсин у. — Ойбек, Танланган асарлар

1. тянуть (в разные стороны)

2. таскать, растаскивать

в pull apart

tartqılaw