toqi
тоқиtoqi
ot 1. ayn. Vassa.
Bu uy ilgari bedaxona boʻlganidan, darchasi ham yoʻq, tokchasi ham yoʻq, toqisi ham yoʻq edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. ayn. Toq II.
Kichkinagina eshikdan olib oʻtib, shu eshikcha yonidagi torgina, lekin toqilariga rango-rang gullar oʻyilgan xonaga olib kirdilar. — X. Toʻxtaboyev, Yillar va yoʻllar
3. Qorovullarning shaqildogʻi.
Bozor to-monda qorovulning toqisi shaqilladi. — S. Anorboyev, Mehr
[Gulbodom] Uzoqdan qorovul toqisining ovozini eshitdi. — S. Karomatov, Bir tomchi qon
4. Koʻylakning yelka qismiga ichidan qoʻyilgan astar.
Toqi koʻylakning yelkasini tez yirtilishdan saqlaydi.
- Toqi sanab yotmoq 1. Uxlay olmay, tunni bedor oʻtkazmoq. Koʻzimga hech uyqu kelmadi Hech boʻlmaganidan keyin shipga qarab, toqilarni sanay boshladim. — Oydin, Fonar tagida— Nahotki, taltayib yotishga kelgan boʻlsam!— dedi Zaynab eʼtiroz bildirganday, qoshiga kelgan Komilaga, — horganim yoʻq, uyqusiz, toqi sanab yotishni yomon koʻraman. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
TOQI
1. imarattıń tóbesine keselep qoyılatuǵın kelte tayaqsha
2. gúmbez
3. kóylektiń jelkesine ishinen qoyılǵan astar