toʻnqaymoq

fl. Tik oyoq ustida yoki tiz choʻkib, boshini quyi, orqasini (ketini) yuqori qilmoq.

Toʻnqayib, ikki oyoq orasidan qaramoq.

Chol toʻnqayib, peshonasini bordonga qoʻyganida, tepada Boytevatning sharpasi sezildi. — Mirmuhsin, Tungi chaqmoqlar

tońqa- yıw