тонмоқ

фл. 1. Қилмишини, айтган сўзи ва шу кабиларни бўйнига олмаслик; инкор этмоқ.

Гапидан тонмоқ.

Айтдингиз, айтдингиз, нега тонасиз? Мен сизга айб тақаётганим ёʻқ-ку! — А. Қаҳҳор, Мунофиқ

Марғилондан қайтгандан кейинги кунларингизни меҳмон-хонада кечириб келишингиздан, албатта, тона олмайсиз. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Умуман, бор, бўлган нарсани тан олмаслик; рад этмоқ.

Қарзидан тонмоқ.

[Майсара Чўпонга:] Отанг раҳматликнинг сенга васият қилиб қолдириб кетган йигирма тилла пулига қози эшоннинг тониб кетишларининг сабаби бор экан. Ҳамза, — Майсаранинг иши

Қулоқ солинг гапима, ҳай яхшилар, Оқ сут берган онадан тонган борми? — Муштум

Қилмишини, айбини бўйнига олмай туриб олмоқ, инкор этмоқ.İNKAR ETMEK

отказываться, отрицать, запираться

мен бу ҳақиқатдан тониб турганим ёʻқ я этой истины не отрицал

в refuse, deny, disclaim, go back on one's word

tanıw, gápinen tayıw, bile tura bilmeymen dew, moynına almaw, biyqarlaw

abschwören vt

сўзидан тонмоқ seine Worte verleugnen (zurücknehmen)

отказываться, отрицатьинглизчаto deny, to rejectфрансузчаrenoncer, nier, démentirарабчаرَفَضَ (يَرْفُضُ)، أَنْكَرَ، أَبَى