tonmoq

fl. 1. Qilmishini, aytgan soʻzi va shu kabilarni boʻyniga olmaslik; inkor etmoq.

Gapidan tonmoq.

Aytdingiz, aytdingiz, nega tonasiz? Men sizga ayb taqayotganim yoʻq-ku! — A. Qahhor, Munofiq

Margʻilondan qaytgandan keyingi kunlaringizni mehmon-xonada kechirib kelishingizdan, albatta, tona olmaysiz. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Umuman, bor, boʻlgan narsani tan olmaslik; rad etmoq.

Qarzidan tonmoq.

[Maysara Choʻponga:] Otang rahmatlikning senga vasiyat qilib qoldirib ketgan yigirma tilla puliga qozi eshonning tonib ketishlarining sababi bor ekan. Hamza, — Maysaraning ishi

Quloq soling gapima, hay yaxshilar, Oq sut bergan onadan tongan bormi? — Mushtum