тўнғич
toʻngʻichтўнғич
сфт. 1. Энг катта (биринчи фарзанд ҳақида).
Тўнғич бола.
Моҳирабонудан икки ўғил ва икки қиз дунёга келиб, тўнғичи — Азимбек, ундан кейингиси — Хушрўй, учинчи-си — Каримбек ва тўртинчиси бизнинг Зайнаб эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
2. кўчма Энг биринчи, дастлабки.
Чирчиқ дарёси бўйларида кимё ва энергетика саноатининг тўнғич Копхоҳаииапу бунёд этилди. — Газетадан
[Чевар қиз] Шу тола Мирзачўл ерида етиштирилган ҳосилнинг тўнғич чаноқларидан олинганини билармикин? — Р. Файзий, Кишиларимиз қиссаси
ТЎНҒИЧ
Энг катта (биринчи фарзанд).İLK EVLAT
тўнғич
1. первенец
- тўнғич ўғил сын-первенец
2. первый
тўнғич
а first-born, the eldest
ТЎНҒИЧ
tuńg'ısh, eń birinshi, dáslepki, alǵashqı
тўнғич
Erstgeborene m,f, Erstling m
Тўнғич
русчапервенец; первыйинглизчаthe first child; first bornфрансузчаaîné, premier - néарабчаبِكْرِيٌّ، أَوَّلُ وَلَدٍ