толқон
tolqonтолқон
от 1. Қовурилган дон, қуритилган нон ва шу кабилардан туйиб тайёрланган емиш.
Нон толқон. Буғдой толқон.
Эрталаб Тозагул меҳмон опани янги туғган сигирнинг оғизи ва ўғирдан иссиққина чиққан оқишоқ толқон билан сийлади. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Ниёз бобомнинг кампири Хумор хола дастурхон ёзди, бир ҳовучдан жийда, ўрикқоқи, толқон қўйди. — Ёшлик
2. Умуман, туйилган ҳар қандай нарса; порошок.
Носвой толқон.
- Толқон қилмоқ 1. Толқон тайёрламоқ. Хотинлар, одатда, ҳайитга ҳолва, толқон қилишади;Махоркани толқон қиламан. Жиндак оҳак ёки кул билан хурушга келтираман. — Ойбек, Қуёш қораймасБу ёқдаги қазувчилар ҳам Ғуломжон, Барот полвон, Замон сингари тоғни урса толқон қиладиган азаматлар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунчаСинглимнинг номусини ҳимоя қилдим, деб гап тарқатиб юрган мироб, туҳмати ўтмаслигини сезиб, мўлтайиб, толқон ютиб ўтирди. — С. Нуров, Нарвон
- Оғзига толқон солмоқ (ёки толқон ютмоқ) Товуш чиқармай, индамай, ҳеч нарса демай турмоқ. Нега жим ўтирибсизлар? Оғизларингизга толқон солиб олдиларингиз-ми? Чирманда чалиб, қўшиқни бошланглар! — И. Раҳим, Чин муҳаббат