тўлқин

от 1. Қаттиқ чайқалиб турган сув бетидаги пўртана; долға.

Дарё тўлқини. Қайиқ тўлқинда қалқиб бормоқда. Денгиз тўлқинга келди.

Денгиз, мунча ҳовлиқасан, Қайиқларни ирғитасан, Тоғдай-тоғдай тўлқинларни Соҳилларга сен отасан. — Ғайратий

Бирдан сув чайқалиб, тўлқин турди. Тўлқин кўтарила-кўтарила, биз томонга етиб келди. — Ҳ. Назир, Ёнар дарё

Кўприк тагидан шитоб билан ўтаётган Анҳор тўлқинлари гўё пастдан қайнаб чиқар ва юмалаб-юмалаб оқарди. — П. Қодиров, Уч илдиз

2. кўчма Шакли, ҳаракати ва бошқалар белгиси билан шу ҳодисани билдирувчи нарсаларга нисбатан қўлланади.

Шамол тўлқини. Қум тўлқини.

Ҳаво тўлқини зарбидан дарахтлар эгилар, шохлари синиб тушарди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

Хонга арзга борамиз, Жабр-зулмдан дод деган халқ тўлқини Хивага томон оқиб келаверган. — Ж. Шарипов, Хоразм

Унинг руҳи ашуланинг гоҳ жўшқин, гоҳ ипакдек, нурдек майин тўлқинида оқиб борарди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Тўлқин-тўлқин учиб келар куй, Юрагимни қучиб келар куй. — Г. Жўраева

3. кўчма Ҳис-туйғу, ички кечинма ва шу кабиларнинг жўшқин ҳаракати, тўлғаниши, ғалаёни; туғён.

Ғазаб тўлқинлари.

Янгиер қандайдир катта бир қувонч тўлқинида сузар эди. — Ш. Ғуломов, Ёрқин уфқлар

Мамлакатда хон-беклар зулми авжига минди. Буларни ўз кўзи билан кўрган Аваз нафратланиб, юрак тўлқинини қоғозга битди. — Ж. Шарипов, Хоразм

Элмурод, ичидан тўл-қин урган ғазабини яшира олмай сўради. — П. Турсун, Ўқитувчи

4. физ. Физик муҳитдаги тебранма ҳаракат.

Товуш тўлқинлари. Электромагнит тўлқинлар. Қисқа тўлқинлар.

5. Тўлқин (эркаклар исми).