тўлғоқ

от 1. Туғиш олдида қаттиқ оғриқ, дард билан бўладиган (тутадиган) ҳолат; дард.

Уни тўлғоқ тута бошлади.

Султон бўзчининг хотини Ойша бибини тўлғоқ тутиб ётганда, кўча эшигини биров қоқди. — Н. Сафаров. Султон бўзчининг неваралари

2. кўчма Оғир машаққат, қийинчилик; безовталик.

Умаралининг кўзига Зуннунов қандайдир безовта ва серташвиш кўринди. Ростдан ҳам яраси янгиланганга ўхшайди. Ўзини қўйгани жой тополмаяпти. Тўлғоғи бежиз эмас. — И. Раҳим, Ихлос

Малоҳат эса, рассомнинг илҳом тўлғоғидан бехабар: тоғ ёнбағридаги табиат жаннатига — кўм-кўк қирларга сеҳрланиб тикиларди. — И. Раҳим, Тинимсиз шаҳар

1. tolģaq

2. авıс. qıyınshılıq, tınıshsızlıq