тўкис
toʻkisтўкис
сфт. 1. Ҳар жиҳатдан таъминланган, мукаммал, камчилиги ёʻқ; бекам-кўст.
Тўкис рўзғор.
Тошкентда мандай тўкис келин бормикан? Ҳамма нарса жойида. — Ойбек, Танланган асарлар
— Ҳусни, одоби тўкис экан, — кесатди — Анорхон. Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
2. Савлатли, кенг-мўл (кийим ҳақида).
Тўкис костюм.
- Ҳар тўкисда бир айб Камчилиги, нуқсони ёʻқ одам бўлмайди. Ҳар тўкисда бир айб дегандай, унча-бунча камчилигимиз бор — Муштум
тўкис
имеющий (что-л.) в достаточном количестве, богатый
тўкиснинг дўпписи кўп у богача всего много (букв. всяких тюбетеек)
ТЎКИС
1. qurģın, bardamlı, pútin, kemshiligi joq
2. sawlatlı, keń, mol (kiyim haqqında)