toj

ot 1. Shohlarning hukmronlik ramzi boʻlgan, qimmatbaho toshlar qadalgan ziynatli bosh kiyimi.

Shohlarning boshida tilladan toji, Necha shaharlardan oladi boji. — Folklor

[Mirzo Yodgor} Jurjonni qoʻlga olib, poytaxt Hirotni bosish, toj kiyish umidi bilan urinadi. — Oybek, Navoiy

2. ayn. Gultoj.

3. Baʼzi qushlarning boshidagi etdor oʻsimta.

Xoʻrozning toji.

Kelin darhaqiqat yosh, lekin xuddi qiziqchilikka semirganday yum-yumaloq; egnida yengsiz qizil koʻylak, boshida popishakning tojiga oʻxshagan, lekin qizil shlyapa. — A. Qahhor, Toʻyda aza

katta terakka ikkita qush kelib qoʻndi. Narining boshida toji bor. — S. Nurov, Narvon

4. koʻchma Biror narsaning yuqori, yetuk qismi, uning ifodachisi.

Inson barcha maxluqotning tojidir. — Oybek, Navoiy

— Chidash kerak. Sabr — inson irodasining toji, — dedi Joʻraxon. — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi

Agar mazkur sheʼr bamisli bir qush boʻlsa, bu bayt uning toji-ku — S. Siyoyev, Avaz

5. koʻchma Biror musobaqada gʻoliblik unvoni va shu gʻoliblik uchun kiydiriladigan kiyim.

Qurʼaga koʻra, birinchi partiyada oq donalarni toj talabgori suradi. — Gazetadan

6. astr. Quyosh atrofidagi, kun tutilish paytlarida yaxshi koʻrinadigan yorugʻ gardish.

Quyosh atmosferasining uchinchi, eng qalin va eng siyrak qatlami Quyosh toji deyiladi. — Astronomiya

7. tex. Gupchakka yoki boshqa asosga oʻrnatiladigan gardishsimon qism.

Shesternya toji. Toj shesternya.