тўдалашмоқ

фл. 1. Тўдаламоқ феълининг биргалик нисбати.

Болалар хашак тўдалашяпти.

2. Бир ерга тўпланмоқ.

Элмурод ўрнидан аранг турди-да, комиссия эшиги олдида тўдалашган дўстлари ёнига борди. — П. Турсун, Ўқитувчи

совм. от тўдаламоқ толпиться, собираться

в get together

1. toplasıw, úyisiw, jiynasıw

2. toparlasıw, shoqlanısıw, uylıģısıw, jiynalısıw

sich anhäufen