тўда

от 1. Бир ерга тўплаб ёки уйиб қўйилган нарса; уюм, тўп, тўплам.

Ахлат тўдаси. Бир тўда парча-парча ғишт. Нарсаларни тўда қилиб қўймоқ.

Кейин уни суғуриб олди-да, бир тўда қоғозни олдимга ташлади. — Гулдаста

2. Бир ерга тўпланган кишилар ёки ҳайвон, қуш ва шу кабилар гуруҳи, галаси, тўпи.

Улоқчилар тўдаси. Қушлар тўдаси. Тўда бўлиб юрмоқ. Тўдадан ажралган тўрга тушар. — Мақол

Арилар тўдаси ўзини қоп ичига урди. Бу болаларга чиндан қизиқ томоша бўлди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

Аваз тор ҳовлига мўралаб қўйиб, эшик олдида қўл қовуштириб турган кишилар тўдасига қўшилди. — С. Сиёев, Ёруғлик

3. Бирор мақсад билан уюшган кишилар гуруҳи.

Назирқул Холхўжа йигитларидан хабардор эди. У эшоннинг гапидан, шулар тўдасига бор, деган маъно англади. — С. Аҳмад, Ҳукм

Тошкентдаги Юсуфбек ҳожи тўдасидан амалий чоралар кўрсатилиб ёзилган жавоб мактуби олинди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Бизнинг ҳозир ўз тўдамиз бор. Агар истасанг сени ҳам сардоримиз ҳузурига олиб бораман. — Мирмуҳсин, Меъмор