титрамоқ

фл. 1. Совуқдан, қўрқувдан, ҳаяжондан ёки дармонсизликдан, касаллик ва шу кабилардан қалтирамоқ.

Ҳаёт пиқ-пиқ йиғлар, елкалари дир-дир титрар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Кўзларимиз тўқнашди-ю, унинг лаблари титраб, кўзларидан икки томчи ёш думалаб кетди. — М. Жабборов, Севинч ёшлари

Шодлигимдан ўзимни ёʻқотаёздим, дағ-дағ титрайман. — Газетадан

2. Қимирламоқ, тебранмоқ, силкинмоқ, ларзага келмоқ.

Баланд, тўғри ўсган, учлари бир-бирига туташган қатор тераклар жимгина титрайди. — Ойбек, Танланган асарлар

Али тажангнинг сарғиш мўйлови титраб кетди. — Ойбек, Қуёш қораймас

Ғуломжоннинг гурзиси асов тош устига даҳшат билан урилганда, бутун тоғ титрар, унгур ичи гумбурлаб кетар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

3. Титроққа ўхшаш бўлиниб-бўлиниб чиқмоқ, ифодаланмоқ (овоз, товуш ҳақида).

Қаттиқ титраган дераза орқали узоқда ўт-бўронлар кўринади. — Ойбек, Қуёш қораймас

— Қалай энди, тузукмисиз? — Шукур, раҳмат, —унинг овози титраб, гапининг охири яхши эшитилмади. — С. Аҳмад, Ҳукм

Уйнинг яқиндагина сирланган, бўёқ иси анқиб турган шифти остида тор садолари титраб кетди. — Ў. Ҳошимов, Баҳор қайтмайди

4. кўчма Титроққа ўхшаш ифода бермоқ, ҳаракатланмоқ.

Сўзлар экан, юраги машъум бир эҳтимолнинг даҳшатидан титрар, тили ҳам осонлик билан ҳаракатланмас эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар