тисармоқ

фл. 1. Орқаси билан юргизмоқ, орқаси билан юргизиб, кетига қайтармоқ.

Чавандоз отини тисарди.

Қиз уни \мулла Бурҳонни] ҳужра ичига қарата тисариб, шошманг депти. — С. Айний, Эсдаликлар

У [Қумри] машинани тисариб, чап томонга сал бурди. — С. Аҳмад, Ойдин чечаклар

2. Чекинишга мажбур қилмоқ.

Душманни фронт бўйлаб тисардик.

заставлять пятиться, подавать назад

sheginiw, izge júriw, keyinge qaray júriw