tirtiq

ot Bitgan yara, jarohat oʻrnida hosil boʻlgan yamoq; chandiq.

Uning xotini goh-goh zimdan Boqijonning boʻynidagi tirtigʻiga qarab qoʻyar edi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

Yigitning qora magʻizdan kelgan choʻziq yuzi, ayniqsa, qosh-koʻzining qoraligi uni bir oz loʻliga oʻxshatib koʻrsatar, labining chetidagi pichoq tilganday ingichka, chuqur tirtigʻi negadir bu oʻxshashlikni tagʻin ham kuchaytirgan edi. — O. Yoqubov, Bir felyeton qissasi

загадка шрам

oʻzi yoʻrtiq, labi tirtiq сам рысак, губы в рубцах (Заяц)

tırtıq, jara