тиртиқ

от Битган яра, жароҳат ўрнида ҳосил бўлган ямоқ; чандиқ.

Унинг хотини гоҳ-гоҳ зимдан Боқижоннинг бўйнидаги тиртиғига қараб қўяр эди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

Йигитнинг қора мағиздан келган чўзиқ юзи, айниқса, қош-кўзининг қоралиги уни бир оз лўлига ўхшатиб кўрсатар, лабининг четидаги пичоқ тилгандай ингичка, чуқур тиртиғи негадир бу ўхшашликни тағин ҳам кучайтирган эди. — О. Ёқубов, Бир фелетон қиссаси

загадка шрам

ўзи ёʻртиқ, лаби тиртиқ сам рысак, губы в рубцах (Заяц)

tırtıq, jara