тиржаймоқ
tirjaymoqтиржаймоқ
фл. Овоз чиқармай, кўз, лаб-лунж ҳаракати билан кулги ифодаламоқ, мийиғида кулмоқ.
Фазлиддин тиржайиб, эгри-бугри тишларининг оқини кўрсатди. — Ойбек, Танланган асарлар
Тиржайиб туриб, жонини олди, ёʻқ, чаёнга айланиб, кўксига заҳарли найзасини санчди. — С. Анорбоев, Оқсой
Йигитали бўлажак қайнона юзидаги табассумни кўриб, ўзи ҳам зўрма-зўраки тиржайди. — Д. Нурий, Осмон устуни
Мен тиржайиб турган эканманми, билмадим, тўсатдан рўпарамда тўхтаб: — Хўш, нимага куласан, солдат? — деб сўради. — О. Ёқубов, Излайман
ТИРЖАЙМОҚ
Тишининг оқини кўрсатиб, лаб-лунжини тириштириб кулмоқ.SIRITMAK
тиржаймоқ
скалить зубы, расплываться в улыбке
тиржаймоқ
в grin, break into a smile
ТИРЖАЙМОҚ
ırjıyıw, eziw tartıw, mıyıq tartıw, kúlimsirew
тиржаймоқ
↓ blecken, fletschen