тиқмачоқ

от 1. Ичига ниқтаб бирор нарса (масалан, пахта) тиқилган; дўппайган (қоп, халта ва шу кабилар).

Жаъфар ипак фабрика-си томон кетаётганда, портфели озғин бўлади, қайтаётганда, тиқмачоқ бўлиб келади. — Муштум

2. айн. Тиқмачоқдай.

Усмонали ака унинг [Омонтойнинг] қуйиб қўйгандек тиқмачоқ гавдасига икки қулоғига етай деб турган мўйловига қаради. — С. Аҳмад, Чўл шамоллари

У ориққина бўлса ҳам, қўли, болдирлари тиқмачоқ — А. Мухтор, Давр менинг тақдиримда