tiqin

ot 1. Idishlarning ogʻziga tiqib qoʻyiladigan qopqoq.

Poʻkak tiqin. Shisha tiqin. Butilkaning tiqini.

Shukurjon butun vujudi jimirlab ketganini his etib, flyaganing tiqinini tortdi, u boʻsh edi. — O. Yoqubov, Ota izidan

Ashurtoy aka nos-qovoqning shokilador charm tiqinini yopa turib, salmoqlanib gapirdi. — R. Fayziy, Hazrati inson

2. ayn. Tiqilinch.

Yoʻl juda tiqin va serqatnov.

Bolnitsaga [kasalxonaga] borsangiz, oʻzim eltib qoʻyaman, yuravering. Tramvayda hozir odam tiqin boʻladi. — J. Abdullaxonov, Toʻfon

Men tiqinda havo yetmaganday boʻgʻila boshlayman, derazaga intilaman. — A. Muxtor, Davr mening taqdirimda

3. Ichiga, qobigʻiga tiqilib turgan, shunday joylashgan.

Yoʻldosh tiqin ryukzagini orqaladi, Oynisa tugun koʻtarib oldi, bobo bilan buvi oldinga tushishdi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar

Har koʻchatda oʻn-oʻn ikki va undan ziyod gʻoz tuxumiday, ana ochilay, mana ochilay deb turgan tiqin paxta. — Gʻ, Gʻulom

Sinflarda boʻsh parta yoʻq, Magʻzi tiqin anorday. — Gʻ, Gʻulom

n bung, plug, spigot, stopper, cork

1. tığın

2. tığılıs

Kork m, Spund m, Pfropfen m, Stöpsel m

Gedränge n