типирчиламоқ

фл. 1. айн. Типирламоқ.

Нозик, ранг-баранг парвоналар, капалаклар лампа атрофида айланар, гулдор қанотларини шишага уриб типирчилар, гиламга енгил-гина қулаб, тинар эдилар. — Ойбек, Танланган асарлар

Адолат типирчилаб, унинг [Усмонжоннинг] қўлидан чиқди. — С. Зуннунова, Гулхан

Сувонжоннинг қўйнида ётган улоқ энди типирчиламай қўйди. — С. Анорбоев, Оқсой

2. Нима қилишни билмай қолмоқ, ўзини ёʻқотиб, гангиб қолмоқ.

Моҳидил унинг [Латифжоннинг] келишини кутмаган бўлса керакки, жуда типирчилаб қолди. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон

Шолининг аравага ортилишини эшитган бой типирчилаб қолди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

3. Жуда шошган (шошилган) ҳолда бирор нарса ҳаракатига тушмоқ.

Бир зум ўтар-ўтмас халат кийган докторлар типирчилаб қолишди. — Х. Тўхтабоев, Сариқ девни миниб

Олти ойгача ташвишланмай юриб, энди типирчилайсизми?! — Муштум

в throb, palpitate

1. tıpırshılaw, tıpırlaw

2. alıraw, jol tappaw, ne isterin bilmew

3. asığıw

strampeln vi, sich wälzen