tipirchilamoq

fl. 1. ayn. Tipirlamoq.

Nozik, rang-barang parvonalar, kapalaklar lampa atrofida aylanar, guldor qanotlarini shishaga urib tipirchilar, gilamga yengil-gina qulab, tinar edilar. — Oybek, Tanlangan asarlar

Adolat tipirchilab, uning [Usmonjonning] qoʻlidan chiqdi. — S. Zunnunova, Gulxan

Suvonjonning qoʻynida yotgan uloq endi tipirchilamay qoʻydi. — S. Anorboyev, Oqsoy

2. Nima qilishni bilmay qolmoq, oʻzini yoʻqotib, gangib qolmoq.

Mohidil uning [Latifjonning] kelishini kutmagan boʻlsa kerakki, juda tipirchilab qoldi. — J. Abdullaxonov, Toʻfon

Sholining aravaga ortilishini eshitgan boy tipirchilab qoldi. — H. Gʻulom, Mashʼal

3. Juda shoshgan (shoshilgan) holda biror narsa harakatiga tushmoq.

Bir zum oʻtar-oʻtmas xalat kiygan doktorlar tipirchilab qolishdi. — X. Toʻxtaboyev, Sariq devni minib

Olti oygacha tashvishlanmay yurib, endi tipirchilaysizmi?! — Mushtum

v throb, palpitate

1. tıpırshılaw, tıpırlaw

2. alıraw, jol tappaw, ne isterin bilmew

3. asığıw

strampeln vi, sich wälzen