тилсиз

сфт. 1. Оғиз бўшлиғида тили бўлмаган, тили ёʻқ.

2. Сўзлаш қобилиятига эга бўлмаган, сўзлай олмайдиган.

Бечора тилсиз жонивор эгасининг бу жинниликларига қулоқларини жим-гина чимириб чидаб берган. — С. Анорбоев, Оқсой

Ёʻлчи тилсиз каби, ғайришуурий равишда бошини чайқади. — Ойбек, Танланган асарлар

3. кўчма Гап-сўзсиз, индамай.

Унсин ҳам, кампир ҳам ҳаракациз, тилсиз қотиб қолдилар. — Ойбек, Танланган асарлар

Мендан тилсизгина бир нарса сўрар, Ёлвориб фикримга термилади у. — Р. Парфи, Кўзлар

Кутилмаган ғазабга учраган Бозоров нима дейишини билмай, тилсиз, ҳаракациз ёғочдай қотиб турарди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

4. кўчма Чурқ этган овоз эшитилмайдиган, жимжит.

Бир кун тилсиз кечанинг Кириб қўйнига, Ашурни ёʻқ қилишни Олди бўйнига. — Ғайратий

а speechless, dumb

1. tilsiz, tili joq

2. gúnelek, saqaw

3. gáp-sózsiz, indemey

sprachlos, wortlos

русчалишённый языка, немой, безмолвныйинглизчаtongueless, dumbфрансузчаmuet, silencieuxарабчаأَخْرَسُ - خَرْسَاءُ (خُرْسٌ)، أَبْكَمُ- بَكْمَاءُ (بُكْمٌ)