тилсим

от 1. Сеҳрлаб қўйилган, сеҳрли нарса; ҳеч ким кира олмайдиган сеҳрли жой.

Тантибойвачча бобиллади: — Дев пойлаган тилсимдан уни қайси мард олиб кетди? — Ойбек, Танланган асарлар

Ишчининг бу сўзлари Сергейга тилсимнинг калитига ўхшаб туюлди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

2. кўчма Ҳар қандай сирли, нарсасини билиб, топиб бўлмайдиган, яширин жой.

Эҳтимол, жавоҳир сақлаган сандиқ, Тилсим бойликларга кондир бу тақир. — Уйғун, Ҳаёт чақиради

Меъмор табиат даштни атайлаб ясаган, эй одамзод, тилсимини топ-у, ўзингга бўйсундир, шунда хизматингни ўтайверади. — Ўзбекистон қўриқлари