тилчи
tilchiтилчи
от 1. Тил бўйича мутахассис, тилдан дарс берувчи шахс, ўқитувчи.
Тилчи ва адабиётчи олимлар биринчи тадқиқотларини шу ерда бошлаганлар. — Фан ва турмуш
3. эск. Гап ташувчи; чақимчи; жосус, шпион.
Подшоларнинг қатнаб юрар элчиси, Элчиларнинг бўлар экан тилчиси. — Алпомиш
оёқяланг деҳқонларни бундай мажлисларга яқинлаштириш керак эмас, ажаб эмаски, буларнинг ораларида болшевикларнинг тилчиси бўлса. — С. Айний, Қуллар
тилчи
Тил илми бўйича мутахассис.DİLCİ
тилчи
лингвист, филолог, языковед
тилчи
н language specialist
ТИЛЧИ
tilshi
тилчи
Sprachwissenschaftler(in) m, f, Linguist(in) m, f