тиланмоқ

фл. Беришни сўраб илтижо қилмоқ (егулик, ичгулик нарсалар ҳақида); тиланчилик қилмоқ.

[Ҳайдар] Ҳар кун бозорларни айланиб, қаландарлар одатича, ғоят оддий тирикчилиги учун керакли нарсаларни тиланиб топарди. — Ойбек, Навоий

Бола, нон олиб чиққан киши борки, қўлини чўзиб тиланар, бир-икки қадам эргашиб борар бермаса, ҳафсаласи пир бўлиб, яна тўдага ўзини урарди. — Р. Файзий, Ҳазрати инсон

возвр. от тиламоқ клянчить, нищенствовать, попрошайничать

тиланганнинг тўрваси тўлмас у выклянчивающего (просящего) сума не заполнится.

в beg

tileniw, soranıw

betteln vt, anbetteln vt