tilanmoq

fl. Berishni soʻrab iltijo qilmoq (yegulik, ichgulik narsalar haqida); tilanchilik qilmoq.

[Haydar] Har kun bozorlarni aylanib, qalandarlar odaticha, gʻoyat oddiy tirikchiligi uchun kerakli narsalarni tilanib topardi. — Oybek, Navoiy

Bola, non olib chiqqan kishi borki, qoʻlini choʻzib tilanar, bir-ikki qadam ergashib borar bermasa, hafsalasi pir boʻlib, yana toʻdaga oʻzini urardi. — R. Fayziy, Hazrati inson

возвр. от tilamoq клянчить, нищенствовать, попрошайничать

tilanganning toʻrvasi toʻlmas у выклянчивающего (просящего) сума не заполнится.

v beg

tileniw, soranıw

betteln vt, anbetteln vt