tersaymoq

fl. Xafa boʻlib, nimadir yoqmay (yoqtirmay) qovoq solmoq; tumtaymoq.

Otabek tersaygancha choyga kelib oʻtirdi, otasiga salom ham bermadi. A. — Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Kampir jahl bilan tersayib oldi. — N. Aminov, Tillo tabassumlar

U [Kumush] mehmonxonaga kirgandan soʻng ham tersayib, tokchalardan nedir axtargandek yurina boshladi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

timsırayıw, sazırayıw, sur- lanıw, túneriw