Тенденциозность
русчаТенденциозность
лат. tendere — йўналтирмоқ, ҳаракат қилмоқ сўзидан
тенденсиозлик. Бадиий асарнинг ғоявий ёʻналиши, китобхонни маълум фикр ва туйғулар билан шу ғоявий ёʻналишга, эътиқодга ишонтиришга интилиш. Салбий маънода ўқувчини бир ёқлама, сохта фикрларга ишонтиришга ҳаракат қилиш. Тенденсиозлик асл маъносида чинакам бадиий, юксак ғоявий асарларнинг ажралмас хусусиятидир. Фридрих Энгелс ўз хатларидан бирида тенденсиозликни қувватлаб, унга албатта реал воқелик нуқтайи назаридан муносабатда бўлиш кераклигини таъкидлайди. Шиллер асарларини, рус романларини тенденсиоз; яъни маълум ғоявий ёʻналишни изчиллик билан илгари сурувчи асарлар сифатида таъриф қилади. В. И. Ленин Н. Г. Чернишевскийнинг «Нима қилмоқ керак?» романини юксак баҳолаб, ундаги ўткир тенденсиозлик ҳаётда муҳим рол ўйнаганини алоҳида қайд этган эди. Лениннинг фикрига кўра, асардаги тенденсиозлик юзлаб кишиларни революционер қилиб етиштирди.