таёқ
tayoqтаёқ
от 1. Дарахт шохининг уриш, ҳайдаш ва шу кабилар учун ишлатиладиган бўлаги, ундан махсус ишланган қисми; калтак.
Узун таёқ. Қуруқ таёқ.
Кал ўликни дарвозага олиб чиқиб, белини боғлаб, қўлига таёқ бериб кетибди. — Эртаклар
2. Шундай ёғоч (таёқ)дан тегган зарб.
Кимларнинг орқасида таёқ излари, Ҳали ҳам тўлқинланар қон денгизлари. — Ғайратий
3. Ҳасса вазифасидаги ёғоч; ҳасса.
Оёқ чарчаса, таёқ ярайди. — Мақол
Ота залварли таёғини қорга ниқтаб босиб, бардам қадам ташларди. — С. Анорбоев, Оқсой
- Айтилмаган қўноқ — ёʻнилмаган таёқ Айтмаган жойга меҳмон бўлиб бориш ор-сизлик бўлади, деган маънодаги мақол.
- Бояги-бояги — бойхўжанинг таёғи