tayinlamoq

fl. 1. ayn. Tayin qilmoq (etmoq) 1

Majlis vaqtini tayinlamoq. Pensiya tayinlamoq.

2. Taʼkidlab, uqtirib aytmoq; topshiriq bermoq.

oʻgʻliga yomon gaplarni tilga olmaslikni takror-takror tayinlardi. — Mirmuhsin, Meʼmor

Volidangiz tayinlab yubordilar, darhol Andijon qoʻrgʻoniga borib, beklarni toʻplamoq kerak! — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

[Mavlonov:] — Bu kishining ahvolidan xabar olib turing, — deb qattiq tayinlab ketgan edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

3. Mansabga, vazifa yoki ishga qoʻymoq, belgilamoq.

Ishga tayinlamoq. Direktor qilib tayinlamoq.

[Musulmonqul:] Bu madrasalarga, xizmati bilan tanilgan ulamodan mudarrislar tayinlar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

U, boyning uyida kechgan voqealardan xabardor boʻlib turish uchun, Shokir otaning kampirini tayinlagan. — Oybek, Tanlangan asarlar

Bizga kanal boʻyicha oʻtov qilib, oshpaz tayinlab berishdi. — Sh. Gʻulomov, Shonli avlod