таталамоқ

фл. 1. Тирнамоқ, тимдаламоқ.

Ит ерни таталади.

Адолат бир жойни панжаси билан таталади, кетмонда ковлади, аммо булоқ кўзини топа олмади. — И. Рахим, Чин муҳаббат

Чироқни ёқмоқчи бўлганида, эшикни биров, худди мушук таталагандай, тақирлатди. — А. Қаҳҳор, Сароб

2. кўчма Ковлаштирмоқ, титмоқ, титкиламоқ.

Иш давомида унда-бунда бегона сўзларни эшитиб, кейин эса китоб таталаб, инглизчани бир оз билиб олдим. — Гулдаста

3. кўчма Бетинч бўлмоқ (қилмоқ), ғаш қилмоқ, тирнамоқ (кўнгилни, дилни).

Хавотирлик юрагини таталади.

Неварасидан безовта бўлиб, юраги таталаб кетаётганини, ота-онасига қандай хабар беришни билмай йиғларди. — Мирмуҳсин, Умид

4. кўчма. с. т. Уриниб-суринмоқ, тиришмоқ.

Мунаввар русчага у қадар уста бўлмаса ҳам, уялиб қолмаслик учун таталаб, маъносини тушунишга ҳаракат қилар эди. — С. Анорбоев, Меҳр

царапать.

tırnaw, tırnalaw