ташимоқ

фл. 1. Нарсаларни бир ердан иккинчи ерга кўтариб ёки транспорт воситаларига ортиб кўчирмоқ, элтмоқ.

Челакда сув ташимоқ. Машинада ғишт ташимоқ.

— Нон емоқчи бўлсанг, ўтин ташишдан эрин-ма! — Мақол

Тўйбека ичкари билан ташқарига югуриб, дастурхон янгилар, чой ташир эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Теварак атрофда кетмон ураётган, замбиллаб, қоп-лаб тупроқ ташиётган қанчадан-қанча одамлар ҳам, худди Рўзиматдай, жадаллаб шилар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. Ўзлаштириш, ўзиники қилиш мақсадида олиб кетмоқ.

Ним

қурса, уйига ташийди. Ташиб кетмоқ.

Томлари бузилиб, ёғочлари ҳам ташиб кетилган. — Ш. Холмирзаев, Ёʻллар, ёʻлдошлар

3. кўчма Ўзи билан олиб, сақлаб юрмоқ.

Ватанга севгини ўлгунча юрагида ташидими, бу севгини кўксида сақлаб ухласин! — Ойбек, Қуёш қораймас

мақоллар катта бир мазмунни ташиб, ёзувчи ниятини аниқ, қисқа ва таъсирли усулда ифодалашни таъмин этади. — ЎТА