тарра
tarraтарра
от 1. шв. Таррак.
2. Қовун, узум каби ширали меваларни кўп истеъмол қилгандан кейинги ланжлик, лоҳаслик ҳолати.
— Нафс қурсин Сиз ақллилик қилган экансиз, мулла Муҳсин, — дейди қурсоғини ишқалаб, — чоғи, қовуннинг тарраси ушлади мени. — А. Қодирий, Обид кетмон
- Тарраси тутади Кишини ланж, лоҳас қилади. Хатиб домлани қовуннинг тарраси тута бошлайди. — А. Қодирий, Обид кетмонКабоб билан иш битадими, шўрвасини ичмасанг, тарраси тутиши бор. — И. Раҳим, Ҳаёт булоқлари