тарҳ

от эск. айн. Олув 2.

Ўндан учни тарҳ қилса, етти қолади.

от 1. 1 Чизма лавҳа; лойиҳа, режа.

Қоғоздаги шакл — бинонинг тарҳи эди. — Ойбек, Навоий

Мавлоно Фазлиддин мана шу шаҳарда қурмоқчи бўлган Мадраса ва сарой тарҳини Хонзода бегимга кўрсатиб, унинг мақтовини эшитган ёруғ кунларини эслади-ю, юрагини армон ғижимлаб ўтди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

ёзги хўжалигининг бор тарҳигача эслаб қолганди. — Н. Норқобилов, Бекатдаги оқ уйча

2. кўчма Тузилиш, бичим.

Қизнинг тарҳи тоза гул янглиғ, Жавдирабон боқар шаҳло кўз. — М. Али, Боқий дунё

1. sızılma, joybar, reje

2. авıс. dúzilis, pishim