tarh

ot esk. ayn. Oluv 2.

Oʻndan uchni tarh qilsa, yetti qoladi.

ot 1. 1 Chizma lavha; loyiha, reja.

Qogʻozdagi shakl — binoning tarhi edi. — Oybek, Navoiy

Mavlono Fazliddin mana shu shaharda qurmoqchi boʻlgan Madrasa va saroy tarhini Xonzoda begimga koʻrsatib, uning maqtovini eshitgan yorugʻ kunlarini esladi-yu, yuragini armon gʻijimlab oʻtdi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

yozgi xoʻjaligining bor tarhigacha eslab qolgandi. — N. Norqobilov, Bekatdagi oq uycha

2. koʻchma Tuzilish, bichim.

Qizning tarhi toza gul yangligʻ, Javdirabon boqar shahlo koʻz. — M. Ali, Boqiy dunyo

1. sızılma, joybar, reje

2. awıs. dúzilis, pishim