taraq

taql. s. Ikki quruq narsaning bir-biriga qattiq urilishidan chiqqan tovushni bildiradi.

Taraq etib eshikni yopmoq.

Xola taraq etkazib, boʻsh chelakni yerga qoʻydi. — Gazetadan

Baʼzi soʻzlar bilan qoʻllanib, shu soʻz anglatgan narsaning yuqori darajasini bildiradi.

— Pichogʻimiz moy ustida deng! Kasod boʻlib qolgan bozorimiz yana taraq boʻlar ekan-da! — dedi kavushdoʻz aka Nav-roʻzga. — M. Osim, Elchilar

Bitta-yarimtasi vahimaliroq bir gap eshitdimi, darrov mol narxini oshiradilar. Urush bahona boʻldi ularga. Bizning xoʻjayin-chi? Ishi taraq! — Oybek, Tanlangan asarlar

Kayfi taraq Tantiboyvachcha Salimni yupatish uchun ichkilikni moʻl ichirdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Birinchi qalin qordan keyinoq qaqshatqich izgʻirinlar boʻlib, hamma yoq taraq muzladi. — H. Nuʼmon va A. Shorahmedov, Ota