тақя

от эск. Сидирға матодан тайёрланган гулсиз дўппи.

Шоирнинг бошида учли кўк тақяга силлиқ ўралган кўркамгина салла. — Ойбек, Навоий

Бир оздан кейин эс-ҳушини йиғиб олиб, оёқ товуши келаётган томонга қаради ва эркак киши эканини билиб, тақя устидан ўралган кичкина шол рўмолини юзига тортди. — Ойдин, Суҳбати жонон

taqıya