тап

тақл. с. Икки нарсанинг бир-бирига урилиши ёки бирор нарсанинг ерга зарб билан тушишидан ҳосил бўладиган бўғиқ товушни билдиради.

Олма ман этиб ерга тушди.

Ботирали ўзини ман этиб ерга ташлади. Ўқ варанглади. — Ҳ. Ғулом, Машъал