танғимоқ

фл. 1. Маҳкам сиқиб, ўраб, айлантириб боғламоқ.

Белни танғимоқ. Ярани танғиб боғламоқ.

Умар шойи қийиқ билан пешонасини танғиб, каравотга ётди. — И. Раҳим, Ихлос

[Тамара] Бир оз ўзига келгач, сочларини бошига танғиди-да, Ғофирни диванга таклиф қилди. — Қ. Мақсумов, Кутилмаган бахт

Югурганича ичкари уйга кирмоқчи эди, оқ фартуги, бошига оқ рўмолча танғиган ёшгина хотин чиқиб, уни тўхтатди. — Ойдин, Чақалоққа чакмонча

Бу ерларда сервиқор тоғлар белига танғилган кумуш камардек темир ёʻл пайдо бўлди. — Газетадан

2. Ечилмайдиган қилиб, маҳкам боғламоқ; чандимоқ.

Отни устунга танғиб қўймоқ.

Шу пастқам уйига арқон билан танғиб қўйганга ўхшайдилар-а. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

Жаниш бу бу гал эпчиллик билан ҳалиги қозиқдан латтани олди-да, унинг оёқ-қўлини танғиб боғлади — Ҳ. Шамс, Душман

Бола ботинкаси устидан боғланган латтани қаттиқроқ танғиди. — Р. Файзий, Сен етим эмассан

tańıw, shańdıw, baylaw, sheshilmestey etip baylaw, tas qılıp orap taslaw