танг
tangтанг
сфт. 1. Оралиғи, эни, ҳажми етарлича катта бўлмаган; тор, чоғ.
Танг ёʻлак.
Тошни тошларга уриб, Тарқатиб қўрқинч оҳанг, Ёʻли унинг поёнсиз, Гўё саҳро кўкси танг. — Ғайратий
Вақт танг, далада иш тиғиз. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Қутулиш, ҳал қилиш ёки иложи, давосини топиш жуда қийин бўлган, ғоят оғир, мушкул, ночор.
Танг аҳвол. Танг вазият. Беморнинг аҳволи танг.
Уканг Қурбон оқсоқол тегирмонида ишлаб туради. Рўзғордан бир қадар сиқилишган. У ёғини суриштирсанг, қишлоқда ҳамманинг рўзғори танг. — Ойбек, Танланган асарлар
Ишнинг энг танг жойи — қум билан шағалнинг етишмаслигида. — А. Мухтор, Туғилиш
Ҳаёт-мамот урушининг танг дақиқаларида Эргаш меҳри-бон онасининг гапларини эслади. — Н. Сафаров, Оловли излар
- Танг қолмоқ (ёки қотмоқ) Ҳайратда қолмоқ. Зулайҳонинг осойишта юзига қараб танг қолдим. У хатарли одам билан гаплашиб юрганини бутунлай сезмаётганга ўхшарди. — П. Қодиров, ҚадримҲар қалай, уйғотай, деди яна она ва ўғлининг бошига эгилди, эгилди-ю, танг қотди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат