tamtam
тамтамtamtam I
ot 1. Qaddi-qomati kelishgan va zebo.
U niyatiga yetdi. Qishloqning tamtam qiziga uylanyapti. — S. Ahmad, Ufq
oy qizlar, tamtam kelinchaklar Vatan mudofaasiga joʻnashdi — G. Nurullayeva, Yurak yonmogʻi kerak
2. koʻchma salb. Oʻziga, kiyim-boshiga zeb bergan; bashang, olifta.
Nomi Moʻtti boʻlsa ham, koʻp yigitlarni laqillatganidan loʻtti deb nom olgan bu qiz shahardagi eng tamtamlarning biri ekan. — S. Ahmad, Moʻtti
Juda olifta, tamtam yigit ekan, shimimning taxi buzilmasin debmi, ayvonga ham chiqmay kursida oʻtirib, fotiha oʻqibdi. — H. Nazir, Koʻkterak chiroqlari
tamtam II
ot Katta mis barkash shaklidagi, tayoqcha bilan urib chalinadigan musiqa asbobi; gongning bir turi.
Choʻchima, raqqosa! Tamtam sasidan. — H. Sharipov