tamtam

ot 1. Qaddi-qomati kelishgan va zebo.

U niyatiga yetdi. Qishloqning tamtam qiziga uylanyapti. — S. Ahmad, Ufq

oy qizlar, tamtam kelinchaklar Vatan mudofaasiga joʻnashdi — G. Nurullayeva, Yurak yonmogʻi kerak

2. koʻchma salb. Oʻziga, kiyim-boshiga zeb bergan; bashang, olifta.

Nomi Moʻtti boʻlsa ham, koʻp yigitlarni laqillatganidan loʻtti deb nom olgan bu qiz shahardagi eng tamtamlarning biri ekan. — S. Ahmad, Moʻtti

Juda olifta, tamtam yigit ekan, shimimning taxi buzilmasin debmi, ayvonga ham chiqmay kursida oʻtirib, fotiha oʻqibdi. — H. Nazir, Koʻkterak chiroqlari

ot Katta mis barkash shaklidagi, tayoqcha bilan urib chalinadigan musiqa asbobi; gongning bir turi.

Choʻchima, raqqosa! Tamtam sasidan. — H. Sharipov